06:55

1403/02/02

تماشاچیان پر آه و حسرت بالندگی «ترکیش ایرلاینز»

نگاهی به برنامه های توسعه ترکیش ایرلاینز و مقایسه آن با شرایط ایران ایر، آه و حسرتی در دل کارشناسان و فعالان صنعت هوانوردی کشور و ایرانیان وطن دوست ، ایجاد می کند که قابل توصیف نیست.

هواپیمایی ترکیه یا همان «ترکیش ایرلاینز» 90 سال قبل تاسیس شده و ایران ایر که در ابتدا ایرنین ایرویز نامیده می شد ، تقریبا یک دهه بعد بنیان گذاشته شده است. با گذشت 9 دهه از تاسیس ترکیش ایرلاینز، نگاهی به برنامه های توسعه این شرکت هواپیمایی و مقایسه آن با شرایط ایران ایر، آه و حسرتی در دل کارشناسان و فعالان صنعت هوانوردی کشور و ایرانیان وطن دوست، ایجاد می کند که قابل توصیف نیست.

 

ترکیش ایرلاینز در افق بلند مدت ده ساله خود دستیابی به درآمد 50 میلیارد دلاری را تا سال 2033 هدف گذاری کرده است. رسیدن به این هدف مستلزم کسب درآمد میانگین سالانه 5 میلیارد دلار است که ترک ها برای دستیابی به چنین درآمدی قصد دارند اسب ترکیش ایرلاینز را به خوبی زین کنند.

 

برنامه ریزی و تامین سرمایه برای افزایش ناوگان کنونی 435 فروندی ترکیش ایرلاینز را آغاز کرده اند و این ناوگان قرار است تا یک دهه دیگر بیش از 800 فروند هواپیمای مدرن و به روز داشته باشد. ترکیش ایرلاینز در حال حاضر 85 میلیون مسافر را به حدود 280 مقصد پروازی می رساند اما ترک های بلند پرواز قصد دارند تا سال 2033 مسافران این شرکت هواپیمایی را به 170 میلیون نفر و مقاصد پروازی این شرکت را به 400 مقصد افزایش دهند.

 

بد نیست بدانیم ترکیش ایرلاینز در افق 10 ساله پیش رو فقط به بازار مسافران هوایی چشم ندوخته و برای افزایش سهم خود از سفره پرنعمت حمل و نقل بار هوایی بین المللی نیز تمهیدات جاه طلبانه ای دارد. فراموش نکرده ایم که وقتی قطر از سوی کشورهای همسایه عرب خود مورد تحریم قرار گرفت ترکیه از طریق ظرفیت های حمل بار هوایی خود چگونه به سرعت به تامین کننده اول محصولات کشاورزی و غذایی این کشور تبدیل شد و ایران را به تماشاچی این فرصت بدل کرد.

 

ترک ها برای آن که آمادگی خود را برای استفاده از فرصت هایی که در بازار حمل بار هوایی جهان طی یک دهه آینده ایجاد می شود حفظ کنند دو برابر کردن حجم محموله های بار هوایی و قرار گرفتن «ترکیش کارگو» در بین سه شرکت حمل کننده بار هوایی برتر جهان تا سال 2033 را در دستور کار دارند و این هدف را از طریق استفاده حداکثری از قابلیت ها و تسهیلات عظیم هاب بار این شرکت تحت عنوان SmartIST، که یکی از بزرگترین پایانه های بار هوایی در جهان است، دنبال می کنند.

 

از حدود یک سال و نیم پیش تاکنون دکتر احمد بولات، به عنوان مدیرعامل و رئیس هیات مدیره در راس هرم مدیریت ترکیش ایرلاینز قرار دارد و این مدیر برجسته صنعت هوانوری ترکیه برخلاف آنچه معمولا در ایران شاهد آن هستیم از بدنه کارشناسی به مدارج عالی رسیده و از سال 2012 نیز در این شرکت به عنوان مدیر ارشد سرمایه‌گذاری و فناوری خدمت کرده است.

 

وی در پیام خود به مناسبت اعلام برنامه های توسعه ای ترکیش ایرلاینز با اشاره به این نکته که این شرکت تا یک دهه آینده 140 میلیارد دلار به اقتصاد ترکیه کمک خواهد کرد، اظهار کرده است: «بسیار خوشحالیم که برنامه ریزی استراتژیک 100 سالگی ترکیش ایرلاینز را که 10 سال دیگر آن را جشن خواهیم گرفت و همچنین اهداف خود را که به اقتصاد و توسعه کشورمان در 10 سال آینده نیز کمک شایانی می کند، به مردم اعلام کرده و به اشتراک می گذاریم. ما به عنوان عضوی از این مؤسسه زیبا که شناخته شده ترین برند جهانی ترکیه در جامعه بین المللی است، اطمینان می دهیم که با اطمینان به سمت هدف خود برای تبدیل شدن به بهترین شرکت هواپیمایی جهان حرکت می کنیم و بنابراین، به ساختن کشور خود ادامه خواهیم داد.»

 

مدیرعامل ترکیش ایرلاینز در حالی با اعتماد به نفس حاصل از سیاست گذاری صحیح حاکمیتی، برنامه ریزی علمی و مدیریت نوین، آینده باشکوه این ایرلاین را در صنعت هوایی جهان و اقتصاد ترکیه ترسیم می کند که ایران ایر – پرسابقه ترین ایرلاین کشور- در چمبره ضرر و زیان و مشکلات ریز و درشت فرسودگی ناوگان و تحریم و نیروی انسانی و … دست و پا می زند. مدیرعامل ایران ایر – نه مدیرعامل کنونی بلکه یکایک مدیران عامل این شرکت در چند دهه گذشته – سخنی از طرح های توسعه ای نمی زنند و خبر خوش آنها ورود گاه و بیگاه تعدادی انگشت شمار هواپیمای نو و دست دوم تمیز! به ناوگان این شرکت است که میانگین سنی ناوگان را کمی بهتر می کند!

 

وضعیت سایر ایرلاین های کشور نیز بهتر از ایران ایر نیست و برنامه توسعه ای در خور توجهی توسط آنها اعلام نمی شود که بتوان آن را حتی در شرایط تحریمی ایران خبر خوش تلقی کرد چه رسد به آن که با غولی مثل ترکیش ایرلاینز قابل مقایسه باشند.

 

دست اندرکاران صنعت هوانوردی ایران خصوصا آنها که مویی در این کار سپید کرده اند و روزگار اوج ایران ایر را به یاد دارند، 100 سالگی ترکیش ایرلاینز را با افقی که برنامه های این شرکت ترسیم کرده تصور می کنند و بعد به 100 سالگی ایران ایر می اندیشند؛ اندیشه ای که جز آه و حسرت نتیجه ای در برندارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *